انرژی بادی

انرژی بادی استفاده از جریان باد که به‌وسیله آن توربین‌های بادی به حرکت درمی‌آیند و انرژی مکانیکی را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کنند.

انرژی بادی یک جایگزین مناسب برای سوخت‌های فسیلی است که تجدید پذیر، فراوان، توزیع‌شده به‌صورت گسترده، پاک، هیچ‌گونه تولید و انتشار گازهای گلخانه‌ای در طول عملیات، بدون مصرف آب و قابل‌اجرا در زمین‌های کوچک است. این انرژی به مرتب تأثیر مخرب بسیار کمتری در مقابل دیگر انرژی‌های تجدید پذیر بر روی محیط‌زیست می‌گذارد.

 

مکان‌های بهره‌برداری از انرژی باد

زمین‌های بادی شامل بسیاری از توربین‌های بادی فردی می‌باشند که مستقیماً به شبکه انتقال توان الکتریکی متصل می‌باشد.

انرژی بادی ساحلی (onshore) یکی از منابع انرژی الکتریکی گران است اما در هنگام مقایسه باانرژی سوخت‌های زغالی و گاز و هزینه‌های آن در بسیاری مواقع انرژی بادی بسیار ارزان‌تر است.

انرژی بادی دور از دریا (offshore) که بر روی زمین‌های بادخیز بناشده استوارتر و قوی‌تر است و تأثیر بصری خوبی دارد اما هزینه‌های نصب و راه‌اندازی و تعمیر و نگهداری بالایی دارد.

زمین‌های بادی کوچک در برخی مواقع می‌توانند انرژی الکتریکی تولیدشده را خارج از شبکه انرژی الکتریکی و به مکانی جدا از آن انتقال دهند.

 

 

 

 

چرا انرژی بادی؟

انرژی بادی، انرژی ارزشمندی را ارائه می‌دهد که سال‌به‌سال استوارتر می‌شود و در همین بازه‌های زمانی دارای تغییرات کم و ثبات قابل‌توجهی است و به همین دلیل تبدیل به یک منبع انرژی برق قابل‌اعتماد شده است.

پس می‌توان تولید انرژی برق توسط باد را افزایش داد و دیگر موارد تولید برق همانند روش‌های مرسوم کنونی را کاهش داد اما این امر نیاز به ارتقا شبکه‌های توزیع برق دارد.

 

 

در زمان کمبود باد

تکنیک‌های مدیریت انرژی همانند داشتن ظرفیت اضافی، توربین جغرافیایی توزیع، نیروگاه‌های برقی آبی، صادرات و واردات برق به نقاط مجاور، استفاده از استراتژی اتوماتیک و کاهش تقاضا می‌تواند در مواقعی که باد کم است سودمند واقع شود و بر این مشکل غلبه کند.

علاوه بر این پیش‌بینی وضع هوا می‌تواند به بهبود این شرایط کمک کند تا شبکه توزیع برق به‌درستی عمل نماید و دچار مشکل نشود.

میزان استفاده

از سال ۲۰۱۵ کشور دانمارک ۴۰ درصد از برق خود را به‌وسیله باد تولید می‌کند و حداقل ۸۳ کشور در جهان در حال استفاده از انرژی بادی برای تولید برق و استفاده از آن در شبکه‌های الکتریکی خود می‌باشند.

در سال ۲۰۱۴ میزان استفاده از انرژی بادی ۱۶ درصد گسترش یافت که به مقدار ۳۷۰ مگاوات می‌رسد، تولید انرژی بادی به‌طور سالانه نیز به‌سرعت در حال افزایش است و هم‌اکنون ۴ درصد از انرژی برق توسط باد و سیستم‌های آن تولید می‌شود که البته این مقدار در اتحادیه اروپا سالانه ۱۱٫۴ درصد می‌باشد.

 

از سال ۷۳ عملیات نصب و راه اندازی توریین های بادی در ایران آغاز شده استو تا کنون مجموع ظرفیت نصب شده در کشور از مرز ۵۰۰ مگاوات عبور کرده است اگرچه ظرفیت قابل بهره برداری به صورت اقتصادی حدود ۱۸۰۰۰ مگاوات تخمین زده شده است.
در وزارت نیرو، نصب پنج هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر در قانون برنامه پنجم توسعه هدفگذاری شده است که از این میزان ۴۵۰۰ مگاوات آن برای توسعه باد در نظر گرفته شده است، می‌توان گفت در پنج سال آینده قریب به چهار هزار مگاوات بازار برای توسعه بخش خصوصی وجود خواهد داشت.

سیاست کلان کشور ما در چشم انداز برنامه‌های آتی در افزایش نقش بخش‌های غیر دولتی استوار شده است که از جمله فواید و مزایای آن کاستن از حجم و فعالیت‌های تصدی گری دولت است. با فعال شدن بخش خصوصی در عرصه احداث نیروگاه‌های بادی که جذابیت‌های فراوانی برای بخش خصوصی دارد، توان مالی، فنی و مدیریتی کشور افزایش می‌یابد و با شروع پروژه‌ها و فعالیت‌های جدید عملا بخش خصوصی به کمک بخش دولتی آمده و کل کشور از این مشارکت سود خواهد برد.

 بازار نیروگاه‌های بادی در ایران رو به شکوفایی است و ورود به این بازار می‌تواند آینده خوبی را در دراز مدت برای سرمایه گذاران تضمین کند. بنابراین اگر به ایران به صورت پایگاهی برای تولید تجهیزات و تامین نیروی انسانی متخصص نگریسته شود بازارهای کشورهای منطقه می‌توانند مورد توجه قرار گیرند.